Kuğulu Park’ın köşeden geçer perileri zevkle izler durağa giderdim. Kalbim kent merkezinde kalırdı eve dönerken… Ama perilerin dansı devam ederdi, bana gençliğin, kitapçıların, sanatçıların, farklı hayatların, olasılıkların, müziğin, gösterilerin, balenin, modern dansın oralarda olduğunu anlatan eşsiz bir totem gibi.
Kuğulu Park’a gelip de yüzünüzü Cinnah Caddesi’ne çevirdiğinizde bir masal noktası; Su Perilerinin Dansı – Balerinler heykelini görüverirsiniz.
Ayrancı semti hem yapı yoğunluğu hem de ilçenin alt rakımlarında yer alması nedeniyle sel ve taşkın riskinin yüksek olduğu bir bölge. Sel taşkın önleme hizmetinin geliştirilmesi gereken mahallelerde yeşil ve/veya mavi altyapının güçlendirilmesi gerekiyor.
Çankaya Sineması, Airport Disco, Gazino ve şimdi yeniden Çankaya Sahne. Semt kimliğinin çok önemli noktalarından biri olan Paris Caddesi numara 49, yeniden kültür ve sanat mekanına dönüştü. Çankaya Sahne’yi geçtiğimiz yıl Eylül ayında açan ekibin başındaki oyuncu ve yönetmen
Mehmet Atay’la konuştuk.
Toskana’nın ortaçağ ‘şarap pencereleri’, vebaya kadar uzanan bir gelenek içinde içki, dondurma ve kahve sunmak için yeniden açıldı. Floransa’da veba sırasında ‘temastan kaçınma’ yöntemi olan bu tarihi pencereler, pandemi sonrası modern dünyanın gündeminde.
Ayrancı semtinin kuşlarında bu ay saksağan, leş kargası ve serçe var.
“Türkiye’de birinci basamak sağlık sistemi yani aile sağlığı merkezleri ve aile hekimleri koronavirüsle mücadelede ilk başvuru noktası yapılmadan sorun çözülemez. Buraları atlayarak, hastaneleri ana merkez yaparak salgın yönetilemez. Yönetilmeye çalışılırsa şu anki gibi başarısız olur. Bu salgını evlerde, mahallelerde kontrol altına almak durumundayız.”
Covid-19 salgının ardından özellikle kentte yaşayanlar için parklar, her zaman olduğundan daha fazla önem kazandı. Kent kimliğinin önemli bir parçası Milli Egemenlik Parkı da Ankara için hem nefes alma alanı hem de tarihsel olayların tanığı.
Bir mahallenin çekiciliği öncelikle onun kültürel zenginliğinden kaynaklanır. Nitekim bir mahalleyi kültürel bir mekân olarak görmemizin sebebi de “mahalleli”dir. Çünkü kültürler binalar tarafından değil insanlar tarafından var edilir ve geliştirilir.
Diyeceğim odur ki, bir yere kendimi koyamadım. Bahsettiğim mekânların çoğu artık yok, tanıştığım insanların bazıları kayıp, yine de onları bazen en küçük detayına kadar hatırladığıma ben de şaşırıyorum. Yaşadığım şehirlere şimdilerde gittiğimde tanıdık anıları arıyorum. Bulamayınca kendimi hep güvensiz hissediyorum. Biliyorum, her şey yerli yerinde dursa, tanıdık yerler, komşular hiç değişmese düşüncesi insanın yüreğinde duruyor.
