Diyeceğim odur ki, bir yere kendimi koyamadım. Bahsettiğim mekânların çoğu artık yok, tanıştığım insanların bazıları kayıp, yine de onları bazen en küçük detayına kadar hatırladığıma ben de şaşırıyorum. Yaşadığım şehirlere şimdilerde gittiğimde tanıdık anıları arıyorum. Bulamayınca kendimi hep güvensiz hissediyorum. Biliyorum, her şey yerli yerinde dursa, tanıdık yerler, komşular hiç değişmese düşüncesi insanın yüreğinde duruyor.
Tüm mahalle sakinlerinin, ciğerlerinde ve göğüs kafeslerinde sessizce, bilmeden taşıdıkları ortak, yekpare duygunun bir parçası olarak buluyorum onu kendimde. Konuşmuyoruz ama yarım yamalak hatırladığımız eski, güçlü, derin bir yöntemle bunu paylaşıyoruz. Büyük kimsesizliği bölüşüyoruz.
Ayrancı semtinde yaşayan kuşları aktarmaya devam ediyorum.
Bu yazıda çıvgın, alaca ağaçkakan ve küçük karga ile seriye devam ediyoruz.
Bahçemdeki ağacı kesmek istiyorum diyen kesebilir mi? Sokaktaki ağaç eve gölge yapıyor diyen ağacı budayabilir mi? Ocak ya da Ağustos ayında ağaç budanır mı? Caddedeki ağacın yetkisi kimde, bahçedeki ağacın yetkisi kimde?
Sokak adlarında ben de merak gezdiririm. Gönlüm, adlandırmalar hep “karakterli” olsun ister. Yani özgün olsun, özellikli olsun, bir hikâyesi olsun. “Yerli” olsun – millî değil, sadece yerli! Mahalline mahsus olsun. Ayrancı’da bu bakımdan fazla talihli değiliz doğrusu…
Ulus Baker adında bir efsane dolaşır Ayrancı sokaklarında. Kıbrıslı Türk, filozof, sosyolog, yazar, çevirmen, ODTÜ öğretim üyesi. Yıllarca Ayrancı Meneviş Sokağı’nda yaşadı ve Temmuz 2007’de hayata gözlerini kapadı. Bu nedenle yaz gelince onu tanıyanların yüreğine bir ağırlık çöker. Komşumuz Ulus Baker’i ev halleri ile anıyoruz…
Ayrancılı olmak New Yorklu olmak gibi kente bağı kurguluyor. Keçiörenliler’de de benzer bir durum var ancak bu sınıfsal bir bağlamda ortaya çıkıyor. Zira Keçiörenliler her sabah mesai saatinin başlangıcıyla birlikte kenti terk ediyorlar.
Mikro mobilite konusunda yeni bir alternatif yaratan elektrikli scooterların hız sınırı, yaş sınırı, dijital ehliyet gibi sınırlandırmaların yanı sıra, veri paylaşımı, belediyeler ve merkezi yönetimle koordinasyonun sağlanması gibi konularda bir standardizasyona gidilmesi gündemde. Çevreciler ise karbon salınımı, bataryaları ve şarj ihtiyaçları nedeniyle masum olmadığını vurguluyor.
“Kökü İncesu’da, Altındağ’da” olan bu şehrin “acaba” bakışları altında tarihi duruşuna ve efelenmesine sahip çıkıp, isyanını aşka dönüştürmesi, görülmeye değerdi. Bu şehir için ciltler dolusu yazmak mümkün ama özetle benim için Ankara, “hep uçuk, her zaman masum ve daima gözü kara”dır
Kooperatif vurguncu kapitalist sektöre karşı bireyleri birleştirerek ekonomik yönden kendilerini korumalarını sağlar. Kooperatifler hala, vurgunculara karşı önemini yani şirketlere karşı alternatif olma özelliğini korumaktadır. Kooperatifler, gelişmiş ve gelişmemiş ülkelerin hemen tamamında az veya çok ekonomik ve sosyal bir hareket olarak kabul görmektedir. Dünyamızda demokrasi, barış ve ekolojinin korunmasına büyük katkılar koyan bir araç görevi görmektedirler.
