Ayrancı’nın manolyası kurtuluyor
Ayrancı’nın ilk ve tek anıt ağaç olma özelliği taşıyan Manolya ağacı Ankara Büyükşehir Belediyesinin gözetiminde.
Arkası Yarın II: Bizim büyük belirsizliğimiz
Tüm mahalle sakinlerinin, ciğerlerinde ve göğüs kafeslerinde sessizce, bilmeden taşıdıkları ortak, yekpare duygunun bir parçası olarak buluyorum onu kendimde. Konuşmuyoruz ama yarım yamalak hatırladığımız eski, güçlü, derin bir yöntemle bunu paylaşıyoruz. Büyük kimsesizliği bölüşüyoruz.
Ayrancı semtinin kuşları-3
Ayrancı semtinde yaşayan kuşları aktarmaya devam ediyorum.
Bu yazıda çıvgın, alaca ağaçkakan ve küçük karga ile seriye devam ediyoruz.
Köylü Dükkan: Ayrancı’da “taze/doğal” ürünler
Mahalle kültürünün sürdüğü, Ayrancı’da bir organik/doğal ürün satış noktası: Köylü Dükkan.
Mesnevi Sokağı’nda çiçek büfesi için ağaç katlinin önüne geçildi
Mesnevi Sokağı ile Kuzgun Sokağı köşesinde yer alan yeşil alan üzerine Mayıs ayında bir gecede inşa edilen çiçek büfesi bölge halkının itirazları üzerine kaldırıldı.
Kentlerde ağaç kesme ve budama rehberi
Bahçemdeki ağacı kesmek istiyorum diyen kesebilir mi? Sokaktaki ağaç eve gölge yapıyor diyen ağacı budayabilir mi? Ocak ya da Ağustos ayında ağaç budanır mı? Caddedeki ağacın yetkisi kimde, bahçedeki ağacın yetkisi kimde?
Sokağının adını söyle…
Sokak adlarında ben de merak gezdiririm. Gönlüm, adlandırmalar hep “karakterli” olsun ister. Yani özgün olsun, özellikli olsun, bir hikâyesi olsun. “Yerli” olsun – millî değil, sadece yerli! Mahalline mahsus olsun. Ayrancı’da bu bakımdan fazla talihli değiliz doğrusu…
Ulus Baker’le ev halleri
Ulus Baker adında bir efsane dolaşır Ayrancı sokaklarında. Kıbrıslı Türk, filozof, sosyolog, yazar, çevirmen, ODTÜ öğretim üyesi. Yıllarca Ayrancı Meneviş Sokağı’nda yaşadı ve Temmuz 2007’de hayata gözlerini kapadı. Bu nedenle yaz gelince onu tanıyanların yüreğine bir ağırlık çöker. Komşumuz Ulus Baker’i ev halleri ile anıyoruz…
Ayrancı’nın tarihi Renda Köşkü’nde neler oluyor?
Mimari Sait Bektimur olan ve 1925 yılında yapımı tamamlanan, hatta bir ara Çekoslovakya Sefareti olarak da kullanılan Renda Köşkü, on yıllarca kaderine terk edilmiş, unutulmuş, unutturulmuş…
Ayrancı’nın değerlerini Keçiören’e taşımak mümkün mü?
Ayrancılı olmak New Yorklu olmak gibi kente bağı kurguluyor. Keçiörenliler’de de benzer bir durum var ancak bu sınıfsal bir bağlamda ortaya çıkıyor. Zira Keçiörenliler her sabah mesai saatinin başlangıcıyla birlikte kenti terk ediyorlar.