Ayrancı’da mesele yalnızca suyu hızla uzaklaştırmak değil; onu doğru yerde tutabilmek. Her yağmur damlasını kaynağında yakalayan ‘sünger semt’ yaklaşımı hem iklim krizine uyum sağlamak hem de daha dirençli bir kent yaşamı kurmak için güçlü bir fırsat sunuyor. Bu dönüşüm, büyük projeler kadar gündelik ve yerel adımlarla da mümkün.
Su yalnızca doğal bir kaynak değil, temel bir insan hakkı. Ancak milyarlarca insan hâlâ güvenli suya erişemiyor. Kent hakkı mücadelesiyle kesişen su hakkı, ticarileşmeye karşı yaşamı savunan en kritik küresel mücadelelerden biri olarak öne çıkıyor.
2024 yılında yurtdışından Türkiye’ye dönecektik. Ayrancı; mahalle kültürü, yaşlı ağaçları ve sokaklardaki etkinlikleri, sizi AVM’lerden koruyan küçük esnaflarıyla hemen gönlümüzü çaldı. Azı çoka tercih eden, eskiye kıymet veren bu harika semt bize 2 yılda harika dostluklar ve ayrıcalıklı zevkler kazandırdı.
Son yıllarda, toplumun belirli kriz anlarında hissettiği duygu aslında bir tür duygusuzluk. Böyle olunca da toplum hakikatine sahip çıkabileceği moral referanslara muhtaç kalıyor; bir levha, anıt… ODTÜ mezuniyet törenlerinde açılan pankartların böyle bir işleve sahip olduğunu düşünüyorum birkaç yıldır.
Ankara’da artan kira fiyatları, yetersiz yurt kapasitesi ve ulaşım sorunları üniversite öğrencilerinin yalnızca nerede yaşayacağını değil, kentle nasıl bir ilişki kuracağını da belirliyor. Barınma sorunu, öğrencilerin eğitiminden sosyal yaşamına, kent merkezine erişiminden kültürel etkinliklere katılımına kadar birçok alanı etkiliyor.
Ağaçlar, kentin kenar süsü değil; aynı zamanda en güçlü hafızasıdır. Bir mahallenin yazla nasıl baş ettiğini, sokakta yürüyen insanı ne kadar koruduğunu, gündelik hayatı ne kadar yaşanabilir kıldığını onlar anlatıyor. Ayrancı’ya yukarıdan bakınca bazı mahalleler ağaçların arasında büyümüş gibi, bazıları ise hâlâ biraz daha yeşillik bekliyor. Belki de bir semtin gerçek zarafeti binalarının yüksekliğinde değil, yapraklarının kente nasıl değdiğinde saklıdır.
Ayrancı’da 33 yıldır değişmeyen bir adres: KOTİL. Bir züccaciyeden fazlası… Güvenin, komşuluğun ve mahalle kültürünün vitrini. Zincirler çoğalırken, burada hâlâ komşuluk, tanışık olma ve mahallenin güveni geçiyor. Soru basit: Mahalle esnafı yaşarsa, mahalle de yaşar mı?
Her mahallenin bir sesi var. Kimi zaman bir pencereden, kimi zaman bir parktan, kimi zaman da bir sahneden mahalleye yayılıyor. Ankara’ya yeni gelenler, kenti keşfetmek isteyenler, etkinlik sezonuna nereden başlanır diye düşünenler
ya da Ayrancı’nın müzikle kurduğu bağı takip etmek
isteyenler için, mahallede öne çıkan nitelikli müzik
mekanlarına birlikte bakalım. Gizem Gökşen Topoğlu’nun hazırladığı “Mahallede Öne Çıkan Müzik Mekanları”
listesi, şehrin sesini dinlemek isteyenler için küçük
bir müzik haritası.
Ömür sokağın sonunda MAS otobüs garajını, mutfaklardaki Jungeç’i, Apartmanlar durağını ya da Renk apartmanını hatırlayan kaldı mı bilmiyorum ama biz Ayrancı’yı sevdik ve Ayrancılı olabilmenin mutlu günlerini yaşadık.
Ankara ve Viyana: Modern şehircilik akımının şekillendirdiği iki farklı coğrafya, tek bir vizyon! Paris’te doğan planlama ilkeleri; Viyana’nın dairesel Ringstrasse’sini ve Ankara’nın doğrusal Atatürk Bulvarı’nı nasıl etkiledi? İki başkentin benzerliklerini ve kentsel ayrışmalarını keşfedin.
