Ayrancı’nın Betül Pastanesi

Hani derler ya ben ‘Aşağı Ayrancı çocuğuyum’ diye. İşte ben tam da buyum. Güz sokağı çocuğuyum. Çocukluğum, gençliğim orada geçti. Orada geçmişim, anılarım var. Kısacası özüm var. Yeşilyurt Sokak mahallemizin ana ekseniydi. Kasap Hilmi, Manav Hasan ve Bakkal Hasan esnaflarımızdı. O zaman süpermarketler, AVM’ler yoktu. Monica ve Tongo teyzelerimiz vardı...

Yazar Hakkında

+ Yazarın diğer yazıları

Hani derler ya ben ‘Aşağı Ayrancı çocuğuyum’ diye. İşte ben tam da buyum. Güz sokağı çocuğuyum. İş Bankası evlerinde doğdum. Çocukluğum, gençliğim orada geçti. Orada geçmişim, anılarım var. Kısacası özüm var. Yeşilyurt Sokak mahallemizin ana ekseniydi. Kasap Hilmi, Manav Hasan ve Bakkal Hasan esnaflarımızdı. O zaman süpermarketler, AVM’ler yoktu. Monica ve Tongo teyzelerimiz vardı. Paskalya bayramını kutlardık onların. Yeşilyurt sokağında en hareketli yer Kıbrıs Erkek Öğrenci Yurduydu. 1970’li yıllarda olay çıkmadığı günler sayılıydı. Yeşilyurt sokağında, çocukluk dönemimin belediye başkanı Ekrem Barlas’ın evi vardı. Yeşilyurt sokağını Cinnah caddesine bağlandığı yokuşta Amerikalıların evleri vardı. Noel’de evleri rengarenk süslenirdi, imrenirdik o renklere. Yeşilyurt’ta ünlüler de otururdu. Hatırladıklarım, şarkıcı Yeşim ve Cem Özer. Aşağı Ayrancı hiç bitmeyen bir sevdadır, maziden gelen hoş bir sedadır…

Eyüp Can Yılmaz – Mecit Karabulut ve İbrahim Karabulut

Aşağı Ayrancı Meclis ile Çankaya Köşkü arasında olması nedeniyle, çok gelişen seçkin bir semt. Yeşilyurt sokağı ise Hoşdere caddesini Cinnah caddesine bağlayan uzun ince bir yol. Bu yolda iki pastanemiz vardı. Biri, o dönemin havalı pastanesi olan Martı’ydı, diğeri, daha mütevazı olan Betül. Betül Pastanesi İsmail ve Bekir kardeşler tarafından açılmıştı. Betül Pastanesi’nin hikayesini İsmail beyin oğlu İbrahim (İbo) şöyle anlatıyor:

Betül Pastanesi’nin sahibi İsmail beyin oğlu İbrahim Karabulut

Betül Pastanesi, 1963 yılında, babam ve amcam tarafından açıldı. Amcam Milka Pastanesi’nde pasta ustası, babam ise garsondu. Tanıdıkları, Aşağı Ayrancı’da devredilen pastane olduğunu söylemişler. Amcam ve babam bu pastaneyi alıp ismini değiştirmişler. Babamın çok sevdiği bir tanıdığının kızı o sırada vefat etmiş. Kızının adı “Betül”müş. O nedenle adı Betül oldu. 

Pastane ilk devraldığımızda, Yeşilyurt sokağı ile Güvenlik caddesinin köşesinde, iki katlı bir evin altındaydı. 1982 yılında mülkünü aldığımız yere geçtik. Asıl tanınmışlığımız, yeni yerde oldu. Kız yurdunun hemen yanındaydık. Öğrencilerin uğrak yeri oldu. Ayrıca çok ünlü müşterilerimiz de vardı; Alpay, Mashar Alanson, Mehmet Ali Erbil, Tamer Karadağlı bunlardan birkaçı.

Betül Pastanesi şimdi yok. Epey oldu kapatılalı. İbrahim Bey, “Amcam ile babam ayrılmıştı. Amcam başka iş koluna geçti. Babam ve biz kardeşler devam ettirdik. Babam emekli olduktan sonra biz kardeşler, anlaşamadığımız için 2000 yılında kapattık” diyerek sözlerini bitiriyor…

Ücretsiz E-Bülten Abonesi Olun

Yorum yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir