Yaşadığınız yer; doğasıyla, sokağıyla, canlılarıyla, yaşamın keyfiyle güzeldir. Hele bir de insanı/insanları dayanışmacı, iyilik düşkünü, yardımı-sever, kolektif ve kendini büyük görmüyor ise, işte o mahallede yaşamak insana keyif verir. Ayrancı’da da böyle insanlarımız var, bunlardan biri de Ekim Yavuz
80’lere kadar yaşadığım hemen her semti bir kasetçi dükkanı ile hatırlıyorum. Hoşdere caddesi 3. duraktaki TEOŞ, işte bu kasetçi dükkanlarından biriydi. Evlerimizi TEOŞ’da doldurduğumuz kasetler süsler, o kasetlere girecek şarkıların listelerini oluşturmak en sevdiğimiz aktivitelerden biri olurdu. Yine balkonların hayatımızın önemli alanlarından biri olduğu zamanlardı; balkonlarda uzun zamanlar geçirilir, kuş pisliklerinden şikayet etmek kimsenin aklına gelmezdi.
Etkili bir aşı ve ilaç bulunsa bile, artık kentlerde sağlıklı bir yaşam için salgınlara karşı dirençli, yaşanabilirlik temelinde yeniden ele alınmış yerleşim alanları oluşturmak zorundayız.
Anadolu’da güneşin burç değiştirmesiyle meydana gelen hava değişikliklerini gösterdiğine inanılan günlere “Sayılı Günler” deniyor. Bazı yörelerde belli zaman dilimlerinde gerçekleşen meteorolojik olaylar, o yılın gelecek aylarına yönelik yöresel meteorolojik tahminlerde ölçüt olarak kabul ediliyor.
Çin’de güçlü bir yerel gelenek var. Bu gelenek iki kaynağa dayanıyor. Birincisi, yerel kimlikler. İkincisi ise yerel yönetimlerin güçlü olması. Salgın sırasında mahallelerde var olan bu ağlar güçlendi hatta yeni ağlar kuruldu.
Öğrencilerin hedeflerine ulaşabilmeleri için tercih anını doğru yaşamaları önem arz ediyor. Tercihi zorlaştıran sebeplerden en önemlisi, ihtiyaç duyulan bilgiye güvenilir kaynaklardan erişme problemi.
Güvenli bir mahallenin (Ayrancı) parçasıyız ama sınırların anlamı yok ettiği bir dünyada yaşıyoruz. Hepimizin birlikte yaşadığı, mekanlarında birarada oturduğu, yollarında rastgeldiği, sınırları değil sevgiyi ve doğalı birlikte kucaklayacağımız bir yaşam mümkün.
Yıllarca Küçükesat’ta yaşayıp Çankaya’ya 7-8 yıl önce taşındım. Beni, o yıllarda Küçükesat’a coğrafi olarak bu kadar yakın fakat kültürel olarak da o kadar uzak Çankaya’dan ayıran görünmez sınırlar yıllar içinde birer birer kayboldu. Benim sınıfsal konumum bir ölçüde değişse de, semte atfedilen itibar, semtin nüfus profili ve karakteri idi asıl değişen.
90’ların başında Yüksel Yaya Bölgesi’ni sanatsal ve kültürel anlamda desteklemek adına yapılan heykellerden birinin yerini 30 yıl sonra değiştirdiler. Şimdi bir ağacın önünde neredeyse saklanmış, hatta ayak altından kaldırılmış gibi duran “amca” farkına bile varılmayan bir mekânsal hafıza yıkımı darbesine doğru bakıyor.
Ankara’nın imarında çalışan İtalyan ve Macar ustalar, ayrı kaldıkları şarap hasretini gidermek için Ziraat Bankasının kasa dairesinde ilk şarap üretimine başlamışlar.
